Μακεδονικό

  1. ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Το ζήτημα του ονόματος της πΓΔΜ που ταλανίζει την Ελλάδα από την εποχή του Τίτο της Γιουγκοσλαβίας απασχόλησε την τρίτη εκπομπή του «2theΠόιντ» του Ινστιτούτου του Ποταμιού «Π2».
  1. ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Τι θα συμβεί αν η ελληνική Βουλή δεν εγκρίνει τη Συμφωνία των Πρεσπών; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που θα απαντηθούν στη συζήτηση που διοργανώνει το Ποτάμι στο Ζάππειο Μέγαρο τη Δευτέρα 21 Ιανουαρίου στις 6 το απόγευμα. Διπλωμάτες, διακεκριμένοι επιστήμονες και άνθρωποι που έχουν καταπιαστεί δεκαετίες τώρα με το «Μακεδονικό», συμμετέχοντας και σε προηγούμενες προσπάθειες επίλυσης του, βρίσκονται για πρώτη φορά όλοι μαζί στον ίδιο χώρο.
  1. ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Η εδραίωση της εμπιστοσύνης της Δύσης εξαρτάται από την τήρηση των επιλογών της Αθήνας. Ο σεβασμός των συμπεφωνημένων θα δημιουργήσει κλίμα εμπιστοσύνης στα Βαλκάνια και θα απομακρύνει τη δυσπιστία που τα κατατρύχει.

Θεματικες Ενότητες

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Αν αποτελούσα μέλος των καφετζούδων της κοινωνιολογίας, θα επιχειρούσα αυτό τον προβοκατόρικο χρησμό: η πανδημία θα δώσει την χαριστική βολή στην κλασική μουσική. Αναφέρομαι στη συνήθεια ακρόασης αυτού του corpus μουσικής που δεν καταφέρνουμε καν να την ορίσουμε : «Σοβαρή μουσική» (ας προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε αυτόν το χαρακτηρισμό στον Haydn, τον Mozart, ακόμα και στον […]
Το Ινστιτούτο Π2 (Πρόοδος στην Πράξη) εισέρχεται με την αλλαγή του χρόνου στο δεύτερο έτος από την επαναλειτουργία του τον Φεβρουάριο του 2020. Δυστυχώς, λίγες ημέρες μετά την επανεκκίνησή μας προέκυψε η λαίλαπα της πανδημίας  και οι διάφοροι, συνεπακόλουθοι εξ αυτής περιορισμοί. Ζήσαμε ως κοινωνία και ανθρωπότητα πρωτόγνωρες καταστάσεις που σε μεγάλο βαθμό κλόνισαν συθέμελα […]
«Η δουλειά του δάσκαλου είναι να τεχνουργεί ανθρώπους. Να αναλώνεται τίμια, να ετοιμάζει τα πλάσματα που θα ζήσουν όχι στην φύση αλλά στον πολιτισμό, όχι στην ζούγκλα αλλά στην πόλη. Ενώ όλοι οι άνθρωποι που πλάθει ο δάσκαλος κάνουν ο καθείς το δικό του επάγγελμα και είναι ο καθείς μια ψηφίδα στο ενιαίο ψηφιδωτό της οικονομίας της αγοράς, εμείς με τον καιρό εχάσαμε τον ιδρυτικό χαρακτήρα της λειτουργίας του δασκάλου. Και την δουλειά του την επήραμε σα μια από τις πολλές δουλειές των ανθρώπων. Ένα επάγγελμα ρουτίνας. Μια μονάδα εργασίας όμοια με τις άλλες βλέπουμε και στο δάσκαλο.»
Ένας μανδύας γυαλιστερός και σκοτεινός ο φόβος μας για το άγνωστο που μας τύλιξε, που βάρυνε τα βήματα μας αλλά μάθαμε να ζούμε μ’ αυτόν, να μη τρομάζουμε στο θρόισμα του, να κρύβουμε στις πτυχές του τις εικόνες από τα λυόμενα νοσοκομεία της Ισπανίας, να σκεπάζουμε τα φώτα από τις νυκτερινές φάλαγγες του Μπέργκαμο, να […]