εκπαίδευση

  1. ΠΑΙΔΕΙΑ
«Η δουλειά του δάσκαλου είναι να τεχνουργεί ανθρώπους. Να αναλώνεται τίμια, να ετοιμάζει τα πλάσματα που θα ζήσουν όχι στην φύση αλλά στον πολιτισμό, όχι στην ζούγκλα αλλά στην πόλη. Ενώ όλοι οι άνθρωποι που πλάθει ο δάσκαλος κάνουν ο καθείς το δικό του επάγγελμα και είναι ο καθείς μια ψηφίδα στο ενιαίο ψηφιδωτό της οικονομίας της αγοράς, εμείς με τον καιρό εχάσαμε τον ιδρυτικό χαρακτήρα της λειτουργίας του δασκάλου. Και την δουλειά του την επήραμε σα μια από τις πολλές δουλειές των ανθρώπων. Ένα επάγγελμα ρουτίνας. Μια μονάδα εργασίας όμοια με τις άλλες βλέπουμε και στο δάσκαλο.»
  1. ΠΑΙΔΕΙΑ
Δόθηκε στην δημοσιότητα πριν λίγο καιρό η Έκθεση Πισσαρίδη, η οποία επιχειρεί ή φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα κείμενο αναφοράς για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας κατά την τρέχουσα δεκαετία. Στο πλαίσιο του διαλόγου που εξελίσσεται λοιπόν, θα ήθελα να εστιάσω το σημείωμα αυτό στο πεδίο της εκπαίδευσης και να σχολιάσω κάποια από τα σημεία που εντάσσονται στο πεδίο αυτό.
  1. ΠΑΙΔΕΙΑ
Τα σχολεία και οι εκπαιδευτικοί ετοιμάζονται να υποδεχθούν και πάλι τους μαθητές τους. Για δύο μήνες περίπου η εκπαιδευτική διαδικασία λειτούργησε μέσα σε πρωτόγνωρες, για εκπαιδευτικούς και μαθητές, συνθήκες και βέβαια είναι πολύ νωρίς να γίνει αποτίμηση και συστηματική αξιολόγηση.

Θεματικες Ενότητες

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Το αληθινό νόημα αυτής της φράσης πέραν κάθε πολιτική ιδεολογία,  είναι κάτι βαθιά ριζωμένο στο DNA των αισθήσεών μας, όπου με τα μάτια κλειστά το ανθρώπινο σώμα στέκεται ακίνητο «βυθισμένο» στη σιωπή, επιτρέποντας τη θλίψη να διαποτίσει την ύπαρξή του. «Ενός λεπτού σιγή» σημαίνει σεβασμός και όχι  «παράκληση»  για την  διατήρηση της μνήμης σε κάτι […]
Ακούγοντας κανείς αυτή την προτροπή και μάλιστα από τα χείλη ενός οινολόγου, αναρωτιέται αν πρόκειται για ξαφνική μετάλλαξη, αφού τόσα χρόνια πρεσβεύω ακριβώς το αντίθετο, ότι δηλαδή κάθε ποιοτικός οίνος απολαμβάνεται άκρατος! Αξίζει λοιπόν σήμερα να βουτήξουμε μαζί στα βαθύτερα στα νερά της βρώσης και της πόσης, για να δούμε ποιος φταίει τελικά, που η […]
Κοιτάζω το ημερολόγιο και λέω ψεύδεται, δεν μπορεί να πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος. Πέρασε, μου λένε δυο ακόμα μικρές ρυτίδες, πέρασε. Αφουγκράζομαι το γρασίδι να μεγαλώνει σε κάθε βήμα της Άνοιξης. Έρχεται η Άνοιξη με βήματα, γοργά, άτσαλα, άγρια. Εκείνος ο φόβος που μας κύκλωσε πέρυσι, συνεχίζει ακόμα να μας πολιορκεί. Ακούμε τις πολεμικές ιαχές […]
Είναι γεγονός ότι με τις μάσκες που φοράμε όλοι στα πρόσωπά μας τον τελευταίο καιρό, άλλαξε απρόσμενα η καθημερινότητά μας. Είναι αλήθεια ότι εδώ και πολλούς μήνες δεν μπορούμε να ζούμε και να αναπνέουμε ελεύθεροι όπως πριν, αφού το τσουνάμι της πανδημίας σαρώνει στο διάβα του λαούς και πολιτισμούς σ΄ όλο τον πλανήτη. Ωστόσο δεν […]