εκπαίδευση

  1. ΠΑΙΔΕΙΑ
«Η δουλειά του δάσκαλου είναι να τεχνουργεί ανθρώπους. Να αναλώνεται τίμια, να ετοιμάζει τα πλάσματα που θα ζήσουν όχι στην φύση αλλά στον πολιτισμό, όχι στην ζούγκλα αλλά στην πόλη. Ενώ όλοι οι άνθρωποι που πλάθει ο δάσκαλος κάνουν ο καθείς το δικό του επάγγελμα και είναι ο καθείς μια ψηφίδα στο ενιαίο ψηφιδωτό της οικονομίας της αγοράς, εμείς με τον καιρό εχάσαμε τον ιδρυτικό χαρακτήρα της λειτουργίας του δασκάλου. Και την δουλειά του την επήραμε σα μια από τις πολλές δουλειές των ανθρώπων. Ένα επάγγελμα ρουτίνας. Μια μονάδα εργασίας όμοια με τις άλλες βλέπουμε και στο δάσκαλο.»
  1. ΠΑΙΔΕΙΑ
Δόθηκε στην δημοσιότητα πριν λίγο καιρό η Έκθεση Πισσαρίδη, η οποία επιχειρεί ή φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα κείμενο αναφοράς για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας κατά την τρέχουσα δεκαετία. Στο πλαίσιο του διαλόγου που εξελίσσεται λοιπόν, θα ήθελα να εστιάσω το σημείωμα αυτό στο πεδίο της εκπαίδευσης και να σχολιάσω κάποια από τα σημεία που εντάσσονται στο πεδίο αυτό.
  1. ΠΑΙΔΕΙΑ
Τα σχολεία και οι εκπαιδευτικοί ετοιμάζονται να υποδεχθούν και πάλι τους μαθητές τους. Για δύο μήνες περίπου η εκπαιδευτική διαδικασία λειτούργησε μέσα σε πρωτόγνωρες, για εκπαιδευτικούς και μαθητές, συνθήκες και βέβαια είναι πολύ νωρίς να γίνει αποτίμηση και συστηματική αξιολόγηση.

Θεματικες Ενότητες

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Παρακολουθούμε αυτές τις μέρες ένα νέο επεισόδιο ενός σίριαλ που έχει ξεκινήσει το 1982, όταν και καταργήθηκε ο θεσμός του επιθεωρητή στην ελληνική εκπαίδευση. Η κατάργηση αυτή θεωρήθηκε (ορθά) μια σημαντική νίκη για τον κλάδο των εκπαιδευτικών. Δεν χρειάζεται να επαναλάβω εδώ ούτε τους λόγους ούτε τα επιχειρήματα που οδήγησαν στην κατάργηση αυτή. Έκτοτε έχουμε […]
Πήγαμε διακοπές. Όσοι δεν προλάβαμε πέρυσι ήμασταν αποφασισμένοι να πάμε πάση θυσία φέτος, λες και δεν θα είχαμε ξανά την ευκαιρία. Μα αν δεν την είχαμε τι ήταν τότε αυτή η επιστροφή στην κανονικότητα που όλοι διατυμπάνιζαν; Πήγαμε διακοπές. Πακετάραμε τα όνειρα μας, καλοδιπλώσαμε τις ελπίδες μας, διαλέξαμε ποιες από τις προσμονές μας θα μας […]
Έτσι καθώς το καλοκαίρι χτενίζει τα μαλλιά του, αφήνοντας ξοπίσω του αγουροξυπνημένα αστέρια να λαγοκοιμούνται ακόμα πάνω σε σύννεφα που στεφανώνουν γιαλούς και κορφοβούνια, έτσι κι εγώ πιάνομαι από την σκόνη τους που πέφτει κι αφήνομαι να αιωρούμαι κάτω από φεγγάρια που πασχίζουν να ξαναγεμίσουν, πάνω σε νότες που ξέχασαν να ταξιδεύουν, ανάμεσα σε χέρια […]
Όταν ξεκινούσε τον προηγούμενο χρόνο η πανδημία, κανείς δεν μπορούσε να περιγράψει με ακρίβεια το μέγεθος της δοκιμασίας αυτής. Τώρα στοιχειωδώς μπορεί, από τις συνέπειες που έχουν συσσωρευτεί. Όσο κι αν η προσέγγισή τους είναι εκ των πραγμάτων συγκινησιακά φορτισμένη από την απώλεια τόσων ζωών, μια πρώτη απόπειρα να ιεραρχηθούν- τι δηλαδή είχε περισσότερη και […]