οικονομία

  1. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Η πολιτιστική μας κληρονομιά είναι η εθνική μας κληρονομιά, είναι το κληροδότημα μας, είναι η “προίκα” μας  από τις περασμένες γενιές, που με σωστή διαχείριση και συντήρηση,  θα την παραδώσουμε  στις επόμενες γενιές.
  1. ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Γρήγορα έγινε αντιληπτό πως τα εργαλεία της νομισματικής πολιτικής δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά το πρόβλημα της ρευστότητας στο πλαίσιο περιορισμού της διαφαινόμενης ύφεσης και σχεδόν άμεσα επιστρατεύθηκε το κεϋνσιανό μοντέλο της επεκτατικής δημοσιονομικής πολιτικής με προγράμματα μαμούθ χωρίς προηγούμενο στην παγκόσμια οικονομική ιστορία.
  1. ΥΓΕΙΑ
Οι λαοί που θέλουν πραγματικά να προοδεύουν κινούνται με τη νοοτροπία ότι «δεν αφήνουμε τίποτα στην τύχη». Με άλλα λόγια, προσπαθούμε να εξαρτόμαστε όσο λιγότερο γίνεται από παράγοντες που δεν περνούν από το χέρι μας (όπως η τύχη). Γιατί;

Θεματικες Ενότητες

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Αν αποτελούσα μέλος των καφετζούδων της κοινωνιολογίας, θα επιχειρούσα αυτό τον προβοκατόρικο χρησμό: η πανδημία θα δώσει την χαριστική βολή στην κλασική μουσική. Αναφέρομαι στη συνήθεια ακρόασης αυτού του corpus μουσικής που δεν καταφέρνουμε καν να την ορίσουμε : «Σοβαρή μουσική» (ας προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε αυτόν το χαρακτηρισμό στον Haydn, τον Mozart, ακόμα και στον […]
Το Ινστιτούτο Π2 (Πρόοδος στην Πράξη) εισέρχεται με την αλλαγή του χρόνου στο δεύτερο έτος από την επαναλειτουργία του τον Φεβρουάριο του 2020. Δυστυχώς, λίγες ημέρες μετά την επανεκκίνησή μας προέκυψε η λαίλαπα της πανδημίας  και οι διάφοροι, συνεπακόλουθοι εξ αυτής περιορισμοί. Ζήσαμε ως κοινωνία και ανθρωπότητα πρωτόγνωρες καταστάσεις που σε μεγάλο βαθμό κλόνισαν συθέμελα […]
«Η δουλειά του δάσκαλου είναι να τεχνουργεί ανθρώπους. Να αναλώνεται τίμια, να ετοιμάζει τα πλάσματα που θα ζήσουν όχι στην φύση αλλά στον πολιτισμό, όχι στην ζούγκλα αλλά στην πόλη. Ενώ όλοι οι άνθρωποι που πλάθει ο δάσκαλος κάνουν ο καθείς το δικό του επάγγελμα και είναι ο καθείς μια ψηφίδα στο ενιαίο ψηφιδωτό της οικονομίας της αγοράς, εμείς με τον καιρό εχάσαμε τον ιδρυτικό χαρακτήρα της λειτουργίας του δασκάλου. Και την δουλειά του την επήραμε σα μια από τις πολλές δουλειές των ανθρώπων. Ένα επάγγελμα ρουτίνας. Μια μονάδα εργασίας όμοια με τις άλλες βλέπουμε και στο δάσκαλο.»
Ένας μανδύας γυαλιστερός και σκοτεινός ο φόβος μας για το άγνωστο που μας τύλιξε, που βάρυνε τα βήματα μας αλλά μάθαμε να ζούμε μ’ αυτόν, να μη τρομάζουμε στο θρόισμα του, να κρύβουμε στις πτυχές του τις εικόνες από τα λυόμενα νοσοκομεία της Ισπανίας, να σκεπάζουμε τα φώτα από τις νυκτερινές φάλαγγες του Μπέργκαμο, να […]